Waarom doe ik mee? Eigenlijk heel simpel. Ik ken Peter Kapitein vanuit het zakelijke verkeer en ben vanuit dat contact op de hoogte van zijn medische diagnose. Niet direct met Peter te maken maar hem als voorbeeld gebruikend, ik kan me behoorlijk opwinden als ik hoor dat jonge mensen die vol in het leven staan, met een ziekte worden geconfronteerd die op het eerste gezicht een fataal uitzicht heeft. Hoewel iedereen sterfelijk is natuurlijk, komen er bij mij gevoelens als oneerlijk en dergelijke naar boven. Je gunt die mensen meer (leef)tijd. Maar dat is niet iedereen gegeven.
Werkzaam in de ICT ondersteun ik – als toeschouwer - grid-technologie waarbij bijvoorbeeld mijn werkgever Rabobank in het weekend rekenkracht van haar mainframe ter beschikking stelt aan de Erasmus universiteit ter ondersteuning van medisch onderzoek. Zo draait mijn eigen pc-tje elke keer als hij aan staat op de achtergrond een rekenprogramma voor kankeronderzoek. (zie www.grid.org). Zo rij je mee met de Ride for the Roses. En zo geef je je op voor wellicht de nieuwe cyclo-sportife Alpe d’Huzes. Want wielrennen is mijn hobby. En om dan samen voor het goede doel te strijden, hopend dat dat op termijn bijdraagt aan verlenging van mensenlevens dan wel een draagbaarder leven te kunnen creëeren, dan doe ik mee.
Terugkomend op Peter. We praatten regelmatig over sport, en ja, hij doet daar meer aan dan ik, maar toch. Het lijkt me leuk om samen omhoog te gaan. De daad bij het woord voegen. En los van bovenstaande overwegingen. De fun-factor is er natuurlijk ook nog. In een mooie omgeving (been there before) samen met anderen fietsen en vooral steeds sterker wordende verhalen uitwisselen is hartstikke leuk. Al met al, het lijf zal in gereedheid worden gebracht, de Tacx staat al geïnstalleerd, de motivatie is er. Ik heb mijn doel gezet op drie keer omhoog. Mocht dat lukken en er is nog energie over, dan gaan we het nog een keer proberen. We zullen zien op de dag. Een ding is zeker, het maximale wordt op die dag neergezet, Ik heb er zin in.
.JPG)