Afgelopen maand was er plotseling de mogelijkheid om in Frankrijk te gaan fietsen. Voor een goed doel, namelijk het Konigin Wilhelmina Fonds, oftewel een stichting die zich in zet voor kankerbestrijding. In een team van ons bedrijf: het RaboTeam.Op zich is fietsen al heerlijk, maar nu er een doel aan gekoppeld wordt waar ik helemaal achter sta is mijn motivatie groot. Maar Alpe d’Huzes, das minimaal 6 keer de berg op. Oei, da’s wat veel. Na overleg met mijn fietsenthousiaste collega Jac waren we er snel uit: samen 6 keer de berg op. Oftewel, allebei drie keer. Kijk: dat veranderd de zaak. Het grote doel van de dag is fundraising voor het KWF.
Dat moet lukken, met zo’n fietsgek land en helaas zo’n groot aantal kankerpatiënten.
Mijn motivatie om te klimmen zal ik hieronder beschrijven: afgelopen zomer heb ik voor het eerst een berg bestegen, oftewel: twee bergen.
Mijn eerste berg afgelopen zomer was op zaterdag de 14e juli een feit. Tijdens de tour van 2007.
Het was begonnen. Eerst een heerlijk ontbijt en welkom geheten door Jan Douwe Kroeske, onze gastheer. De ploeg was ongeveer 150 man groot, waarvan zo’n 25 (oud) topsporters. Adri van der Poel vertelde over de beklimming van de Berg Tignes Le Lac, want we kwamen niet voor ons plezier: geklommen moest er worden! Via een busreis naar het dal beneden zijn we in groepjes van 30 fietsers weer naar boven geklommen. Het betrof de slotklim van de etappe van de Tour waar Rasmussen zijn eerste gele trui behaalde. Jawel…
De klim was ongeveer 35 kilometer lang en het stijgingspercentage was gemiddeld zo’n 7%. Onze groep was zwaar vertegenwoordigd met de echte wielrenners, onze kopman was namelijk Joop Zoetemelk zelf! Na een kwartiertje in zijn wiel te hebben gezeten, was het me genoeg. Joop is niet meer de Joop van 1980, dus ik zei: ”Doei, ik ga vast” en zette het kleine koffiemolentje op. Maar wat een respect heb ik voor deze klasbak!
Mijn eerste berg was een feit en al snel zat ik in een heerlijke cadans. Ik had niet voor niets zo veel getraind! Geweldig veel Nederlandse campers stonden al langs de kant van de weg en stonden ons aan te moedigen. Zelfs Ab Krook zat op zijn handdoekje te joelen. Allemaal voor ons. Of was het toch de etappe van morgen? Maakt niet uit, het was een super ervaring. Boven aangekomen was het nog erg rustig. Ik kwam als zevende boven. Maar, de helft was afgestapt! Zelfs Annemarie Thomas! Wat een geweldig mens is dat trouwens, een figuurtje…. Ik had me voorgenomen om de volgende dag maar eens in haar wiel te gaan zitten, al die kerels waar je tegen aan zit te kijken is het ook niet.
’s-Avonds kwamen de sterke verhalen los. Degene die het wel gehaald hadden, waren trots op hun beklimming van de eerste catergorie, degene die het niet gehaald hadden, spaarde zich voor La Plagne van maandag, de buitencategorie! Na de avondetappe van Mart Smeets werd het als snel rustig, de zon en het fietsen braken op.
Maandag 16 juli. Mijn tweede beklimming: La Plagne.
Een hele slechte nacht gehad. ’s-Ochtends was het flink druk. Er waren weer nieuwe topsporters bij ons hotel gekomen. Carl Verheijen, Ireen Wust, Paulien van Deutekom waren in de buurt op trainingskamp en zijn ook komen klimmen. Na het ontbijt al vroeg de bus in naar onze verstrekplaats. Compleet met verslaggeving van Gio Lippens van NOS Radio Tour de France (die ook meefietste) zijn we vertrokken in groepjes van een man of 10. Ricardo van der Velden en Boy van Poppel (jawel, beide zoon van) gaven het tempo aan. Onder aan de beklimming stond een tijdmeting. Het feest was begonnen. De Buitencatergorie van La Plagne waar Michael Boogerd zijn overwinning in 2002 behaalde. ’s-Ochtends tijdens het ontbijt kregen we nog een briefing van Michael zelf. Waar is het zwaar, waar moet je opletten, allemaal goede tips. Alleen, als je fietst, denk je daar niet echt meer aan. Ik zat weer snel in mijn cadans. Een berg van 17 kilometer en een stijging van meer dan 8% gemiddeld met uitschieters héél ver naar boven. 21 bochten. We konden dus aftellen. Op iedere bocht stonden touristen ons aan te moedigen. Ook de NOS reed langs, voor Mart Smeets ’s-avonds.
Langzaam maar zeker kreeg ik kriebels, het ging goed! Ik bleef maar mensen inhalen, daar krijg je toch een geweldige moraal van. Tot op 4 kilometer voor de finish. Langzaam hoorde ik zoef-zoef, zoef-zoef en daar kwam hij: Carl Verheijen. Hij keek niet, maar zei “mannen” en weg was hij. Wat een turbo. Niet voor niets is hij wereldkampioen. Nadat ik het gevoel had even stil te staan, raapte ik mezelf bij elkaar en reed door. Steeds dichter naar de top, steeds meer moeite met ademhalen, maar zo intens gelukkig. Nog twee kilometer, de finish boog was al te zien. Ik haalde Joop weer in, net als op Tignes en Leo van Vliet. Nog een kilometer, nog 500 meter, een allerlaatste eindsprint, en ik was er. Ik was er !!
Ik trilde over mij hele lijf. En toen keek ik om me heen. Ondanks dat ik in groep 7 van de 10 zat, waren er nog maar heel weinig boven. Wauw dacht ik, en voelde dat ik een contract misgelopen had bij de Raboploeg. Later bleek dat ik 14e van de 150 deelnemers was, en zonder topsporters 8e. Tevreden man!
Eén van de fietsers vertelde dat hij, toen we op het niveau van de eeuwige sneeuw kwamen, toch even een traantje moest wegpinken. Zo nietig als een mens op een fiets kan zijn tegen zo’n berg. Na even genoten te hebben, ben ik me gaan omkleden en terug naar Tignes, het hotel, gegaan. Het zat er op. We hadden een berg van de buitencategorie beklommen. Ik raakte maar niet uitgepraat. Als kleine kinderen in een snoeptrommel.Tijdens het diner in de avond kwamen alle verhalen weer los. Er waren er toch weer wat niet gestart of afgestapt. Te weinig getraind.
Nu jullie het bovenstaande lezen, beleef je wat sport met een mens kan doen. En bedenk je dan dat kankerpatiënten niet (intensief) kunnen sporten. Daar is het KWF voor. Tuurlijk om een bijdrage te leveren voor genezing, maar ook een bijdrage bij het dragelijker maken van het leven van kankerpatiënten. Om je hobby uit te oefenen, je grenzen te verleggen en daarbij te weten dat je een goed doel ondersteund heeft mij gemotiveerd om mee te doen.
Steun daarom het KWF! Mijn bijdrage is al overgemaakt!
.JPG)